ریزش سقف قمیر کوره آجرپزی

تشریح رویداد : در یکی از کوره های آجرپزی کارگر کوره سوز در حال تنظیم مقدار سوخت مصرفی کوره بوده که بصورت ناگهانی با ریزش سقف قمير به داخل کوره سقوط می کند. در اثر این حادثه و سقوط در مواد مذاب. فقط تکه های سوخته شده استخوان ایشان پیدا می شود.

پیامد رویداد : فوت کارگر کوره

علت اولیه : ریزش سقف قمير و سقوط کارگر در مواد مذاب

علل میانی :

• عمر بالای سازه، عدم استحکام و فرسودگی تجهیزات آن
• عدم بازرسی مستمر مسئول از کوره و تجهیزات متعلق آن
• قرار گیری کارگر روی سقف قمیر کوره

علل ریشه ای :

ضعف سیستم مدیریت در بکارگیری نیروی متخصص HSE جهت شناسایی و برآورد سطح مخاطرات

عدم ارائه آموزش های لازم به کارگران در خصوص مخاطرات موجود

عدم وجود دستورالعمل ایمنی کار کوره آجرپزی

عدم حفاظ گذاری مناسب سقف کوره و عدم استفاده از ساپورت (نگهدارنده) برای افرادی که نزدیک کوره پخت کار می کنند

عدم نظارت کافی دستگاه های نظارت بر وضعیت ایمنی کارگاه های تولیدی کوچک

راه های فنی پیشنهادی

بکارگیری نیروی متخصص ایمنی و بهداشت

بازرسی دوره های و منظم کلیه قسمت های کوره توسط کارشناس ایمنی یا مسئول فنی کارگاه و شناسایی نقاط با ریسک بالا

نصب علائم و نشانه های هشداردهنده ایمنی در نقاط با احتمال خطر بالا

استفاده از تکنولوژی های نوین در عرصه تولد آجر بجای کوره های سنتی و فرسوده

درس آموخته و پیام های کلیدی

در کارگاه‌هایی که کمتر از 25 نفر کارگر دارند و نوع کار آنها ایجاب نماید با نظر مشترک و هماهنگ بازرس کار و کارشناس بهداشت حرفه‌ای محل، کارفرما مکلف به تشکیل کمیته مذکور خواهد بود.

تبصره1: دراینگونه کارگاه‌ها کمیته مذکور با سه نفر از اعضاء به شرح ذیل تشکیل می‌گردد:

1. کارفرما یا نماینده تام الاختیار وی.
2. نماینده شورای اسلامی کار یا نماینده کارگران کارگاه.
3. مسئول حفاظت فنی و بهداشت حرفه‌ای.

آموزش کارگران نسبت به مخاطرات موجود در محیط کار برای فعالیت های با ریسک بالا می تواند از بروز حوادث جلوگیری نماید.

عبور از محل نا ایمن

تشریح رویداد:

کارگر کوره پخت آهک برای کوتاه کردن مسیر ورودش به کوره پخت، به جای عبور از ترانشه مجاز دسترسی به کوره از دهانه محل دپی سنگ های آهک پایین آمده و اقدام به جداسازی سنگ های پخته شده از خام می کند. در این حین به علت لغزش پا و ریزش ناگهانی سنگ های آهک روی وی و جراحت شدید متاسفانه ایشان فوت می شود.

پیامدهای رویداد:

• انسانی : فوت کارگر

علت اولیه: ریزش سنگ های دپو شده روی کارگر

علل میانی:

• عدم استفاده از تجهیزات حفاظت فردی حین انجام کار
• عبور کارگر از محل نا ایمن
• عدم نصب راهنما و تابلوهای هشداردهنده در دهانه کوره های پخت
• عدم نصب حفاظ در دهانه کوره های پخت جهت جلوگیری از ورود کارگران
• دپوی ناایمن سنگ های آهک

علل ریشه ای:

• عدم وجود سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت
• عدم تعهد و اعتقاد مدیریت در رعایت الزامات ایمنی و برآورد سطح مخاطرات
• عدم ارائه آموزش های لازم به کارگران در خصوص مخاطرات موجود و استفاده از وسائل حفاظت فردی
• عدم نظارت و بازرسی کافی مسئولین فنی و ایمنی از کلیه مکان های با ریسک بالا

راه کارهای فنی پیشنهادی:

• انجام ارزیابی ریسک همه مخاطرات موجود کوره
• ارائه آموزش به کارگران در خصوص رعایت ملزومات ایمنی بخصوص در بدو بکارگیری آن ها
• تهیه وسائل حفاظت فردی حین انجام کار و نظارت بر استفاده آن ها
• نصب حفاظت در دهانه کوره های پخت جهت جلوگیری از ورود کارگران

درس آموخته و پیام های کلیدی:

بازرسی های منظم دوره های از مکان های با ریسک بالا و جستجوی خطرات احتمالی، راهکار مناسبی برای کاهش رخداد حوادث منجر به فوت می باشد

قانون حفاظت از خاک

ماده 1- اصطلاحات به کار رفته در این قانون، دارای تعاریف و معانی مشروح زیر است:

الف) سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست ب) وزارت: وزارت جهاد کشاورزی

ب) وزارت : وزارت جهاد کشاورزی

پ) خاک: پیکره ای طبیعی، متحول و پویا که حاصل مجموعه‌ای از واکنش‌های فیزیکی، شیمیایی و زیستی است و متأثر از آب، اقلیم و موجودات زنده در طی زمان بر روی پوسته زمین با سنگ مادر به وجود می‌آید. این تعریف شامل خاک درجا و رسوبی نیز می‌شود.

ت) آلودگی خاک: آمیختن یک یا چند ماده خارجی به خاک یا پخش آن‌ها بر سطح خاک به میزانی که کیفیت فیزیکی، شیمیایی یا زیستی آن را به نحوی تغییر دهد که برای انسان یا سایر موجودات زنده یا گیاهان و یا آثار و ابنیه زیان‌آور باشد. این تعریف، آلودگی پوشش‌های آبرفتی و سنگی سطح زمین را نیز در بر می‌گیرد.

ث) ماده آلاینده: هر نوع ماده یا عامل فیزیکی، شیمیایی و زیستی (بیولوژیکی) که باعث آلودگی خاک گردیده و یا به آلودگی آن بیفزاید.

ج) آلوده‌کننده: تمامی اشخاص حقیقی و حقوقی که به هر نحو باعث آلودگی خاک شوند.

چ) کاربری خاک: نوع استفاده از خاک به عنوان بستری مناسب برای فعالیت‌های کشاورزی، منابع طبیعی، صنعتی، معدنی، خدماتی و امور زیربنایی.

ح) تخریب خاک: کاهش توان تولید زیستی یا اقتصادی خاک یا ترکیبی از هردو که ناشی از فعالیت‌های انسانی و شیوه‌های مختلف بهره‌برداری از خاک می‌باشد و به تفکیک کاربری های مختلف تعیین می‌شود.

خ) تخریب کننده: تمامی اشخاص حقیقی و حقوقی که به هر نحو باعث تخریب خاک می‌شوند.

د) فرسایش خاک: جدا شدن ذرات خاک از محل خود، جابجایی، انتقال و ترسیب آن توسط عوامل طبیعی یا انسانی

ذ) حاصل‌خیزی خاک: استعداد خاک در زمینه تأمین مواد مورد نیاز برای تغذیه و فراهم نمودن شرایط مناسب رشد گیاهان.

ر) پایداری خاک: وضعیتی که در آن توان تولیدی بالقوه و بالفعل خاک در مدت طولانی حفظ شود.

ز) حفاظت خاک: مجموعه اقداماتی که به منظور پیشگیری و کنترل آلودگی و تخریب و فرسایش خاک و تبعات آن انجام می‌شود و موجب تقویت پایداری خاک یا سبب افزایش حاصل‌خیزی آن می‌شود.

ژ) اصول فنی بهره‌برداری پایدار: اصولی که به منظور بهره‌برداری از خاک با توجه به ظرفیت قابل تحمل و توان بازدهی آن منطبق بر سیاست‌های کلی آمایش سرزمین در راستای اهداف توسعه پایدار تدوین می‌شود.

س) پایش خاک: اندازه گیری پیوسته یا متناوب ویژگی‌های کمی و کیفی خاک

ش) بازسازی خاک: مجموعه فعالیت‌هایی است که موجب بهبود و بازگشت شرایط فیزیکی، شیمیایی و زیستی خاک‌های آلوده و تخریب شده به وضعیت قبل از آن می‌شود.

ص) کود: هر ماده آلی، زیستی یا معدنی با منشأ طبیعی یا مصنوعی که به خاک با گیاه اضافه می‌شود تا یک یا چند عنصر ضروری برای رشد گیاه را تأمین کند.

ض) سموم: کلیه ترکیبات آلی و معدنی که به منظور کنترل آفات نباتی، انباری و خانگی به صورت جامد، مایع و گاز به کار برده می‌شود.

ط) مطالعات خاک‌شناسی: مطالعات پایه خاک‌شناسی که به بررسی عوامل مؤثر در تشکیل، رده‌بندی خاک و تهیه گزارش فنی و ترسیم حدود و مرزهای خاک‌ها بر روی نقشه برای کاربری‌های موردنظر می‌پردازد.

ظ) خسارت: هرگونه ضرر و زیان مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از آلودگی یا تخریب خاک.

ع) وضعیت اضطرار: مواقعی است که آلودگی خاک، موجب آلودگی منابع آب( سطحی و زیرزمینی) شود، به گونه‌ای که سلامت انسان و محیط را دچار مخاطره جدی کند.

قانون هوای پاک

ماده۱ ـ اصطلاحات به‌کار رفته در این قانون دارای معانی مشروح زیر است:

۱ـ آلودگی‌هوا: عبارت است از انتشار یک یا چند آلاینده اعم از آلاینده‌های جامد، مایع، گاز، پرتوهای یون‌ساز و غیر یون‌ساز،‌ بو و صدا در هوای آزاد، به‌صورت طبیعی یا انسان‌ساخت، به‌مقدار و مدتی که کیفیت هوا را به‌‌گونه‌ای تغییر دهد که برای سلامت انسان و موجودات زنده، فرآیندهای بوم‌شناختی(اکولوژیکی) یا آثار و ابنیه زیان‌آور بوده و یا سبب از بین رفتن یا کاهش سطح رفاه عمومی گردد‌.

۲ـ حدود مجاز انتشار آلاینده‌ها: میزان مجاز خروجی آلاینده‌ها از منابع آلوده‌کننده هوا

۳ـ منابع آلوده‌کننده هوا به شرح زیر عبارتند از:

ـ منابع‌طبیعی: شامل طوفان‌های گرد و غبار، طوفان‌های شن، آتش‌سوزی جنگلها و مراتع، آتشفشان‌ها و هواویزهای دریایی می‌باشد.

ـ منابع انسان‌ساخت: شامل؛

‌الف) منابع‌متحرک: هرگونه منبعی از قبیل وسایل نقلیه موتوری و غیرموتوری که در اثر حرکت ایجاد آلودگی می‌کند.

ب) منابع‌ثابت: هرگونه منبعی از قبیل صنایع، عملیات معدنی، کشاورزی، بخش‌های خدماتی، تجاری، اداری و خانگی که در محلی ثابت سبب انتشار آلاینده‌ها می‌شود.

۴ـ سازمان: برای رعایت اختصار، در این قانون واژه «سازمان» به ‌جای «سازمان حفاظت محیط‌زیست» آورده می‌شود.

۵ ـ مواقع اضطراری: مواقعی است که با استمرار پایداری جوی (براساس اعلام سازمان هواشناسی) و یا افزایش میزان غلظت آلاینده‌ها (براساس اعلام وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و با همکاری سازمان) شرایط به‌گونه‌ای در کوتاه‌مدت، سلامت انسان و محیط‌‌زیست را دچار مخاطره جدی بنماید.