ما هیچ وقت نمی توانیم به کارکنانمان بگوییم که "مشارکت کن!" احساسی است که افراد باید در خودشان بپرورانند.

تجارب ناخوشایندی وجود دارد که در آن مدیران پس از مطالعه سطحی در زمینه موضوع مشارکت از سایرین انتظار دارند هر آنچه خودشان می خواهند تقاضا کنند.

یکی از اعضای مدیریت چنین بیان می کند:

" تغییرات فیزیکی مختصری اتفاق افتاده است، ماشین آلات، تجهیزات ایمنی، روش عملکرد و اغلب کارکنان همانی هستند که ۱۸ ماه قبل بودند، آنچه که تغییر یافته رفتارهای کارکنان است.........

امروز آنها سعی می کنند کارهایشان را توام با ایمنی انجام دهند و چه فردی، چه جمعی  بطور هشیارانه و آگاهانه ایمن رفتار می کنند...........

ما به مدت ۶ سال کمیته ایمنی داشتیم، ولی هیچکدام چنگی به دل نزد، ولی اکنون ایمن فکر می کنیم، بی سر و صدا خطرات را پیش بینی و اقدام می کنیم، قبل از اینکه ایجاد شده باشند.....

منبع: تحلیل اثر بخشی سیستم های ایمنی، دانیل پیترسون، ترجمه رامین آذربرزین